Thrash
Thrash متال مانند طوفانی عظیم بود که خیلی زود فرو نشست. جد اعلا و منشآ پیدایش سبک های Death و Black متال، سبکی فنی و پر قدرت که به واقع بیش از یک دهه دوام نیاورد. Thrash سطحی بالاتر از لحاظ شدت و سرعت را در متال به وجود آورد. این سبک در شکل اولیه اش با آمیختن شدت، گام و سرعت بالای Hardcore Punk اولیه همراه با تکنیک، مهارت و زبردستی خاص Heavy Metal به وجود آمد. متأسفانه امروزه نمونه ی تمام عیار Thrash متال به ندرت دیده می شود. آلبوم های Master of Puppets از MetallicA و Reign in Blood از Slayer به عنوان بزرگترین، عالی ترین و جاودانه ترین کارهای Thrash متال همواره مورد احترام اند. MetallicA در ابتدا با نام یک باند Heavy Metal شروع به فعالیت کرد اما سبکی که آن ها در متال به وجود آوردند بدعتی بود که Thrash نام گرفت. در میان سه باند بزرگ Thrash یعنی MetallicA, Megadeth و Slayer تنها Slayer است که پس از سال ها هنوز هم Thrash را به زیبایی اجرا می کند. MetallicA و Megadeth در سال های بعد سبک کاری خود را تغییر دادند. سبک جدید مسائل سیاسی را برای اولین بار به طور جدی وارد متال نمود. ولی متأسفانه Thrash Metal در دهه ی 90 به دلایل گوناگونی تقریبآ از بین رفت. بی شک Thrash در میان سبک های متال یک عنصر اصلی به حساب می آید. سبکی که برای اولین بار شدت را در متال به وجود آورد. قطعات و ترکیبات هنری Thrash اغلب منصفانه، خوب و پیچیده اند. قطعاتی که همراه با زمان، تغییرات میزان سرعت و گام تکرار می شوند. این سبک بر ملودی ها و ریتمهایی شدید و سخت تأکید می کند. وکال معمولآ با نوعی خشونت و ناهنجاری همراه بود. آنان با خشونت تمام نعره می زدند، و گاهی هم همراه با فریاد آب دهان پرتاب می کنند. اگرچه که برخی باندها مانند Agent Steel, Heathen و Forbidden از خواننده های ملودیک استفاده می کردند. Thrash بر نوعی استایل Riffing سریع، شکسته و بریده تکیه داشت. درامز با سرعتی بسیار بالا مانند صدای مسلسل نواخته می شد. Thrash موسیقی ای است خشمناک، برآشفته، پر تکاپو و پرخاشگر با لاییریک هایی بر پایه ی سیاست، مباحث اجتماعی، مذهب، دوستی و دشمنی و موضوعات اسرار آمیز و نهانی. مضاعف شدن قدرت درامز و باس از وجوه اصلی Thrash Metal است که از این سبک به سبک های بعدی ادامه یافت. از پیشگامان Thrash Metal می توان اشاره کرد به دو باند امریکایی Anthrax وSlayer، باندهای بزرگ Metallica و Megadeth در سال های اولیه و همچنین باندهای Heavy Metal گرایش های ترقی خواهانه برای ساختن موسیقی سخت تر و شدید تر پیدا کردند. آن ها در این کار موفق بودند و بهتر از سایر رقبا بر پیشرفت ها و ترقی های سبک پیشین غلبه کردند. Thrash متال تحریفاتی را به گیتار افزود. سرعت را بالا برد و ترانه نویسی را ساختار یافته تر از پیش کرد. سرعت درامز افزایش یافت. وکال نسبت به قبل خشن تر شد. محتوی لایریک ها اغلب درباره ی نابه سامانیهای سیاسی جهان بود. گیتار در Thrash شدتی باور نکردنی داشت، شدتی که تا آن زمان دنیای موسیقی به خود ندیده بود. و بر همه چیز اثر گذاشت، از موسیقی رایج و سنتی تا مدرن ترین باندهای Heavy Metal. در حقیقت، Thrash اثرگذارترین صدایی بود که متال تا آن روز تولید کرده بود. هنگامی که متال جایگاهی مردمی یافت و به محبوبیت دست یافت، بسیاری از موسیقیدانان وارد صحنه شدند و سعی می کردند تا در موسیقی جدید حمکرانی کنند و آن را به انحصار خود درآورند. باندهایی مانند Metallica و Slayer در این سبک تغییراتی اساسی دادند و انقلابی بر پا کردند. با افزودن ریفهای سریعتر گیتار و همچنین درامینگ سریعتر، سبکهایی را که امروزه Speed و Thrash متال نامیده می شوند به وجود آوردند. همچنین بسیاری از باندهایی که در آن روزها گمنام بودند(مانند Kreator)، مطرح شدند و به جایگاه رفیع امروزی دست یافتند. سرعت Hardcore Punk با متال رایج در آن زمان یکی شد و Thrash را به وجود آورد. Overkill و Slayer به همراه Metallica و Megadeth سالهای اولیه از آغازگران این سبک بودند. در این دوران کلماتی هم در مورد برخی باندهای Thrash مورد استفاده قرار می گرفت که یا اغلب به زودی فراموش می شدند یا دوباره برای موارد دیگری مورد استفاده قرار می گرفتند و بعدها سبک های دیگر متال را با این نام ها می خواندند. به عنوان مثال Metallica در ابتدا Power Metal را به خودشان منسوب کردند. یا در مورد باند Kreator اصطلاح Hate Metal مورد استفاده قرار می گرفت. Thrash Metal در مجموع با گامی سریع، فشرده و منقطع، استایل قابل توجه ریفها، به همراه وکالی پرخاشگر و پر تکاپو مشخص می شود. آلبوم Kill 'em All از Metallica که در 1983 عرضه شد به طور مستدل اولین آلبوم واقعی و اصیل Thrash بود. Thrash در ایالات متحده ی امریکا (به ویژه San Francisco) و آلمان در اوایل دهه ی 80 میلادی پیدایش یافت و با باندهای اواخر دهه ی 80 بیش از پیش رشد یافت. با تجمع باندهای Thrash در اوایل دهه ی 90، این سبک کمی بیش از اندازه اشباع شد. و این مسئله موجب گردید تا در سالهای بعد باندهای کمتری در این سبک کار کنند. اما امروزه این سبک با باندهایی کار آزموده و کهنه کار مانند Testament, Overkill و Destruction که همچنان آلبوم های با کیفیت Thrash تولید می کنند، هنوز هم زنده مانده. (به عنوان مثال آخرین کاری که من از Destruction دیدم فکر می کنم ویدئویی با نام Destructor Of The New Age بود که اگه دیده باشید تأیید می کنید که هنوز هم باندهایی هستند که Thrash اصیل را به زیبایی اجرا می کنند.) از باندهای قابل توجه Thrash متال می توان اشاره کرد به گروه آلمانی Kreator و همچنین باندهای: Heathen, Devastation, Onslaugh, Dark Angel, Death Angel, Agent Steel, Forbidden, Exodus, Destruction, Testament. در حقیقت Thrash در اواسط تا اواخر دهه ی 80 پدید آمد. به یکباره تعداد باند های این سبک زیاد شدند. آن ها در سرتاسر دنیای موسیقی مانند رعد غریدند. اما امروزه باندهای این سبک تقریبآ ناپدید شدند و جز چند باند قدیمی تر شاید بتوان گفت به صفر رسیدند! Thrash به صورت اصیل و حقیقی به وسیله ی باندهای پیشگامی مانند Slayer, Megadeth, Metallica و Anthrax، ابداع شد. چهار باند بزرگ آغازگر Thrash که از بزرگترین باندهای تاریخ متال می باشند. محبوبیت استایل جدید بسیار زیاد بود و همین علت موجب پیدایش تعداد بیشماری باند جدید در این سبک شد، به ویژه در San Francisco که شاید بتوان آن را نقطه ی شروع و رشد سبک جدید دانست، جایی که باندهای جوان آن زمان مانند Exodus, Dark Angel, Forbidden و Testament شروع به فعالیت در این سبک نمودند. این ها گروه هایی بودند که صدای Thrash را معین و تعریف کردند و به بسیاری از باندهای بعد از خود الهام بخشیدند. آنان مقلدان بیشماری یافتند. اما Thrash Punk یکی از شاخه های Thrash متال بود که برتری و اثرات Punk را بیشتر معلوم نمود. این استایل خود را در باندهایی مانند MDC یا COC با ترانه های بی بند و بار، آزاد و بی قاعده ی Hardcore که تند و با سرعت نواخته می شدند همراه با تأثیر و نفوذ متال در کلمه بندی و ترانه ها توصیف کرد. نیمه ی دیگر Thrash نزدیکی بیشتری به موسیقی متال دارد و به واقع نوعی Death Metal اولیه است. زیر سبکی دورگه که به وضوح در کارهای Cryptic Slaughter و کارهای اخیر Dirty Rotten Imbeciles یافت می شود. در دهه ی 80 دیوانگی وارد شده توسط Thrash Metal در موسیقی این صنعت را دگرگون ساخت. Thrash احساس وحشت، نگرانی و بیم را به وجود آورد و ترانه های منفجر شونده ی کوتاه و ساده، و احساسات و هیجانات غیر قابل کنترل Post-Hardcore را به هواداران خود عرضه کرد. Thrash از Hardcore سریع و در حال انفجار همراه با Riff های متال شکل گرفت. Thrash و نسل بعد از آن یعنی Grindcore بیشتر از Death و Black متال بشر دوست اند. از Corrosion of Conformity ,Cryptic Slaughter و Dirty Rotten Imbeciles می توان به عنوان باندهای برجسته ی Grindcore نام برد. همچنین می توان از Slayer به عنوان یک باند Speed/Thrash و حتی Death متال نام برد. قابل توجه است که استایل وکال مورد استفاده ی Slayer پس از آنان مورد تقلید بسیاری از گروه های Death Metal قرار گرفت. و از Pantera نیز می توان به عنوان یک گروه Hardcore/Thrash یاد کرد. تفاوت اصلی Speed Metal با Thrash Metal در این است که Speed Metal ریفهای Hardcore را به ترانه های متال اضافه می کرد، در حالی که Thrash Metal ریفهای متال را به ترانه های Hardcore می افزود. وقتی Hardcore و Metal با هم ترکیب شدند Thrash به عنوان ترکیب و آمیزه ای از سبک های ترانه ای Punk با ریف ها و مباحث مورد بحث متال پدیدار شد. ترانه های وابسته به کتاب مقدس که اغلب در مدت کمتر از یک دقیقه به طور مستمر با خلق یک یا دو ریف کوبنده شنونده را خرد می کنند. یک ایده و اندیشه ی مرکزی در شعر حکم فرماست که به طور مستمر تکرار می گردد (Verse & Chorus). در این زمان بود که سیاست وارد متال شد. متال به سمت ساختن موسیقی ساده تر که بیش تر بر پایه و اساس هشدار، اعلام خطر، بیم، وحشت و هراس استوار بود تمایل یافت. وکال ها با سرعت زیاد فریاد می زدند، با لحنی سخت، تلخ، انتقاد آمیز، همراه با زخم زبان. سایر باندهای Thrash متال عبارتند از:Xentrix , Sodom و Watchtower و همچنین (Celtic Frost (Switzerland), Sanctuary (USA), C.O.C. (USA), S.O.D. (USA), Nevermore (USA ، همینطور : (Sepultura (Brazil/USA) , Messugah (Sweden Thrash متال زمانی ظهور کرد که نوازندگی با سرعت پایین انجام می شد و متال نیاز اساسی به بدعت، نوآوری و تغییر در برابر تکنیک های سنتی این سبک داشت. Thrash متال تکنیک های تند، ناگهانی، تصادمی و سریع گیتار را به وجود آورد که این امر شالوده ای برای پیدایش نسل بعد یعنی Death Metal گردید. با پدیدار شدن Death Metal در اواخر دهه ی80، Thrash در میان عامه ی مردم رو به زوال نهاد و از محبوبیت آن کاسته شد. Death Metal سنگین تر و گردن کلفت تر از Thrash Metal به نظر می رسید و به سرعت در میان مردم محبوب گشت. اگرچه که Thrash متال از لحاظ سبک هنوز هم شدید، ستبر و قوی هست به ویژه در اروپا، و تعدادی از باندهای بزرگ سال های پیش نیز ترمیم و بازسازی شدند و کارهایی جدید و باکیفیت عرضه می کنند. البته این استایل دیگر هرگز نتوانست محبوبیتی را که در سال های گذشته داشت دوباره به دست آورد
![]()


